Уводзіны ў p-адычныя лікі

Змест гэтай старонкі

Што такое p-адычныя лікі?

p-адычныя лікі — гэта сістэма лікаў, якая з'яўляецца фундаментальнай альтэрнатывай звычайным для нас рэчаісным лікам. Калі рэчаісныя лікі $\mathbb{R}$ атрымліваюцца шляхам папаўнення рацыянальных лікаў $\mathbb{Q}$ адносна звычайнай метрыкі (адлегласці паміж лікамі), то p-адычныя лікі ўзнікаюць пры папаўненні $\mathbb{Q}$ адносна іншай метрыкі, заснаванай на падзельнасці на просты лік $p$.

Для кожнага простага ліку $p$ (напрыклад, $p = 2, 3, 5, 7, 11, \dots$) існуе сваё ўласнае поле p-адычных лікаў $\mathbb{Q}_p$. Усе гэтыя палі разам з полем рэчаісных лікаў $\mathbb{R}$ складаюць так званыя папаўненні поля рацыянальных лікаў згодна з тэарэмай Острўскага.

Азначэнне (інтуітыўнае): p-адычны лік — гэта бясконцы рад выгляду $$ \sum_{i=k}^{\infty} a_i p^i, \quad k \in \mathbb{Z}, \quad a_i \in \{0, 1, \dots, p-1\} $$ дзе "бясконцасць" ідзе ў старэйшыя разрады (улева), а не ў малодшыя, як у дзесятковым запісе.

Інтуітыўнае тлумачэнне

Каб зразумець p-адычныя лікі, уявіце сабе звычайны дзесятковы запіс ліку, напрыклад, $1234.567$. У ім малодшыя разрады (дзелі, сотыя, тысячныя) адпавядаюць адмоўным ступеням 10, а старэйшыя — дадатным. Калі мы хочам запісаць лік з дакладнасцю да дзялення, мы дапісваем усё больш і больш лічбаў справа.

У p-адычным свеце ўсё наадварот: мы дапісваем лічбы злева, у бок старэйшых ступеней $p$. Гэта значыць, што p-адычны лік можа мець бясконца шмат лічбаў злева ад "коскі", але заўсёды канчатковую колькасць справа.

Прыклад 5-адычнага ліку:

$$ \dots 13424.031_5 $$

Тут кожная лічба — гэта каэфіцыент пры ступені 5: $1 \cdot 5^0 + 3 \cdot 5^{-1} + 1 \cdot 5^{-2} + 4 \cdot 5^1 + 2 \cdot 5^2 + \dots$

Канструкцыя p-адычных лікаў

Фармальна p-адычныя лікі будуюцца праз паняцце p-адычнай нормы (або p-адычнага абсалютнага значэння). Для кожнага простага $p$ і рацыянальнага ліку $x \neq 0$ запішам $x = p^k \cdot \frac{a}{b}$, дзе $a$ і $b$ — цэлыя лікі, якія не дзеляцца на $p$. Тады p-адычная норма вызначаецца як:

$$ |x|_p = p^{-k}, \quad |0|_p = 0 $$

Чым на большую ступень $p$ дзеліцца лік, тым меншай будзе яго p-адычная норма. Напрыклад, лік $25 = 5^2$ мае 5-адычную норму $|25|_5 = 5^{-2} = 0.04$, што вельмі мала. А лік $1/25$ мае $|1/25|_5 = 5^2 = 25$, што вельмі шмат. Гэта процілегла звыклай нам інтуіцыі!

Ключавая ідэя: p-адычная "адлегласць" паміж двума лікамі вымяраецца не іх розніцай у звычайным сэнсе, а тым, наколькі моцна іх розніца дзеліцца на $p$. Лікі, розніца якіх дзеліцца на вялікую ступень $p$, лічацца "блізкімі" ў p-адычным сэнсе.

Прыклады і вылічэнні

Разгледзім некалькі канкрэтных прыкладаў для лепшага разумення.

Прыклад 1: Вылічым 3-адычную норму ліку $18$.
Раскладзем: $18 = 3^2 \cdot 2$. Тут $k = 2$, значыць $|18|_3 = 3^{-2} = 1/9$.
Прыклад 2: Як запісаць $-1$ у 5-адычнай сістэме?
Мы хочам знайсці такі 5-адычны лік $x$, што $x + 1 = 0$. Гэта значыць $x = \dots 44444_5$.
Сапраўды: $\dots 4444_5 + 1 = \dots 4445_5 = \dots 4450_5 = \dots 4500_5 = \dots 5000_5 = \dots 0000_5 = 0$.
Прыклад 3: Запішам $1/3$ у 5-адычнай сістэме.
Мы шукаем лік $x = a_0 + a_1 \cdot 5 + a_2 \cdot 5^2 + \dots$, такі што $3x = 1$.
Падбіраем каэфіцыенты: $3a_0 \equiv 1 \pmod{5} \Rightarrow a_0 = 2$.
Далей $3 \cdot 2 = 6 = 1 + 1 \cdot 5$, значыць пераносім 1.
Працягваючы гэты працэс, атрымаем: $1/3 = 2 + 1 \cdot 5 + 3 \cdot 5^2 + 1 \cdot 5^3 + 3 \cdot 5^4 + \dots = \dots 31312_5$.

Параўнанне з рэчаіснымі лікамі

Давайце параўнаем два тыпы папаўненняў $\mathbb{Q}$ — рэчаісныя і p-адычныя лікі:

Уласцівасць Рэчаісныя лікі $\mathbb{R}$ p-адычныя лікі $\mathbb{Q}_p$
Метрыка $|x|_\infty = |x|$ (звычайны модуль) $|x|_p = p^{-v_p(x)}$
Няроўнасць трохвугольніка $|x+y| \le |x| + |y|$ $|x+y|_p \le \max(|x|_p, |y|_p)$
Геаметрыя Звычайная еўклідава Дрэвападобная, ультраметрычная
Звязнасць Звязная прастора Цалкам разрыўная
Запіс ліку Бясконцасць справа ад коскі Бясконцасць злева ад коскі

Чаму p-адычныя лікі важныя?

p-адычныя лікі — гэта не проста матэматычная цікаўнасць. Яны з'яўляюцца неад'емнай часткай сучаснай матэматыкі і маюць шырокае прымяненне:

Цікавы факт: У 1994 годзе Эндру Уайлс выкарыстаў p-адычныя метады (у прыватнасці, тэорыю p-адычных прадстаўленняў Галуа) для даказання Вялікай тэарэмы Ферма. Гэта адзін з самых яркіх прыкладаў прымянення p-адычных лікаў у "вялікай" матэматыцы.